در انگلستان پیش از جنگ جهانی اول، پسر جوانی به اتهام یک سرقت کوچک از آکادمی نیروی دریایی اخراج می‌شود، اما والدین او با تقاضای برگزاری دادگاه، جنجال سیاسی بزرگی به پا می‌کنند.

خدمه کشتی دیفاینت بخشی از یک جنبش سراسری در ناوگان هستند تا دادخواستی از شکایات خود را به نیروی دریایی ارائه دهند. خشونت نباید بخشی از این برنامه باشد. اما سادیسم مداوم افسر اول کشتی، حفظ آرامش را دشوار می‌کند و زمانی که کاپیتان ناتوان می‌شود، احتمال بروز خشونت افزایش می‌یابد.

زن این داستان سیلویا راسل است؛ زنی تشنه قدرت با اهدافی مشخص. او برای دستیابی به این اهداف، با بی‌رحمی خود را وقف پسر و دخترش می‌کند تا بتواند مالک آن‌ها شده و هدایتشان کند. او با فاسد کردن یک دختر خدمتکار و استفاده از او برای بدنام کردن دامادش، به شکلی زیرکانه زندگی مشترک دخترش را نابود می‌کند و به آرامی اعتماد به نفس شوهر دست‌وپاچلفتی و بی‌جاه‌طلبی خود را در هم می‌شکند...

گروهی از دانشمندان در حال توسعه یک جت جنگی فوق‌سری هستند که قادر است با سه برابر سرعت صوت پرواز کند. در روز پرواز آزمایشی، یکی از دانشمندان در حادثه‌ای مرموز جان خود را از دست می‌دهد و بحث‌های زیادی درباره خود پرواز شکل می‌گیرد؛ برخی معتقدند پرواز باید از زمین کنترل شود، در حالی که هیتلی می‌خواهد پروازی سرنشین‌دار باشد و خودش هدایت آن را بر عهده بگیرد. همچنین زمانی که یکی از همکارانش با سوءاستفاده از بی‌توجهی هیتلی به همسرش، لیدیا، به او نزدیک می‌شود، تنش‌ها بالا می‌گیرد. در این میان، این سوال نیز مطرح است که جاسوس دشمن در این پروژه کیست.

وینتر، کوهنورد مشهور بریتانیایی، قصد دارد قله سخت و فتح‌نشده «سیتادل» را صعود کند. او به روستایی کوچک می‌رود اما هیچ راهنمایی حاضر به همراهی او نیست. رودی مت، پسر جوانی از روستا که پدرش پانزده سال پیش در تلاش برای صعود به سیتادل جان باخته است، مصمم می‌شود با کمک عمویش او را همراهی کند. وینتر همچنین موفق می‌شود امیل ساکسو، راهنمایی از روستای همسایه و رقیب قدیمی را استخدام کند. به این ترتیب، گروه چهار نفره طناب‌پیچ صعود خود را به این قله بکر آغاز می‌کنند.

در حالی که شورش مائو مائو در کنیا این کشور را به مرز فروپاشی کشانده است، کیمانی (سیدنی پوآتیه) که یک بومی است و پیتر (راک هادسن) که یک استعمارگر بریتانیایی است و در کودکی با هم دوست بوده‌اند، خود را در دو جبهه مخالف این مبارزه می‌بینند. اگرچه هر یک از آن‌ها به آرمان خود وفادار است، اما هر دو آرزوی مسیری میانه‌روتر را دارند؛ با این حال، امیدهای آن‌ها برای یک حل‌وفصل مسالمت‌آمیز، با خشم، تکبر استعماری و خشونت فزاینده از سوی هر دو طرف نقش بر آب می‌شود.

تلاش‌های جان میچل، خلبان آزمایش‌گر، برای ساختن زندگی بهتر برای همسرش مری و دو فرزندشان محکوم به شکست به نظر می‌رسد و او خودش را مقصر می‌داند. در شرکت هواپیماسازی کانوی در ولورهمپتون، میچل قرار است هواپیمای ترابری جدید شرکت با پیشرانه موشکی را برای آزمایش به پرواز درآورد؛ در حالی که هواپیما کاملاً بارگیری شده و دو مسافر مهم یعنی کرابتری، مقام وزارتخانه و اشمور، نماینده خریدار را حمل می‌کند. میچل از رئیسش، رگ کانوی، می‌شنود که اگر اشمور هواپیما را تأیید نکند، شرکت ورشکست شده و میچل بیکار می‌شود؛ چرا که تمام سرمایه شرکت در این هواپیما خلاصه شده و حتی بیمه هم نیست. در میان آسمان، یکی از موتورها آتش می‌گیرد و مسافران و سایر خدمه با چتر نجات بیرون می‌پرند، اما میچل از دستور رها کردن هواپیما در دریای ایرلند سرپیچی می‌کند.

فرمانده اسکادران، تیم میسون، یک اسکادران از بمب‌افکن‌های لنکستر را در حملات تقریباً هر شب از انگلستان رهبری می‌کند. او با انجام هشتاد و هفت ماموریت به زودی از پرواز بازنشسته خواهد شد، اما فشار کار روی او آشکار است. او تلاش می‌کند مطمئن شود که مردانش فقط روی کار خود تمرکز می‌کنند و بنابراین زنان را از پایگاه دور نگه می‌دارد، اما سپس خودش با یک افسر نیروی دریایی به نام ایو کنیون ملاقات می‌کند.

بر اساس داستان واقعی نجات نفت‌کش «ام‌وی سان دمتریو» در سال ۱۹۴۰؛ این کشتی پس از آتش گرفتن توسط رزم‌ناو سنگین آلمانی «آدمیرال شیر» در میانه اقیانوس اطلس، توسط خدمه رها شد. وقتی یکی از قایق‌های نجات روز بعد به سمت نفت‌کش در حال سوختن بازگشت و متوجه شد که کشتی هنوز منفجر نشده، خدمه تصمیم گرفتند وارد آن شده و آتش را خاموش کنند. آن‌ها در نهایت موفق شدند موتور را دوباره روشن کنند و برخلاف تمام احتمالات، سعی کردند خود را به بریتانیا برسانند.

در جنگ جهانى دوم، ناخدا «کینراس» (کاوارد)، فرمانده ‏ى یک ناو جنگى، هم‏راه افسران و سربازان ناو، در عملیاتى ایذایى علیه نیروهاى هوایى و دریایى آلمان، درگیر مبارزه‏ اى سخت مى‏ شوند.

این فیلم که در روستای کلاورلی روایت می‌شود، سرنوشت خانواده‌های روکبی و اپلیاردهای بدنام را از زمان نورمن‌ها در سال‌های ۱۵۸۸، ۱۸۰۴، ۱۹۱۴ و ۱۹۴۰ دنبال می‌کند. این اثر که برای تقویت روحیه در طول جنگ ساخته شده، اساساً حامل این پیام است که نمی‌توان بریتانیایی‌ها را سرکوب کرد؛ آن‌ها از ابتدا بوده‌اند و تا پایان نیز خواهند بود.

مدت کوتاهی پس از شروع جنگ جهانی دوم، یک نوازنده یوکللی به نام جرج، به اشتباه سوار قایق دیگری شده و سر از نروژ (که هنوز اشغال نشده) در می‌آورد. زنی به نام مری او را با یک مامور اطلاعاتی بریتانیایی اشتباه می‌گیرد و جرج درگیر تلاش برای شکست دادن ماموران نازی می‌شود.